કચરો અને પાણી ભરાઈ રહેતું એક નાળો હતો. સ્થાનિક રહેવાસીઓ વારંવાર નગરપાલિકાને ફરિયાદ કરતા રહ્યા, લેખિત અરજી આપી, ફોન કર્યા, પરંતુ દરેક વખતે જવાબ એક જ મળતો “જુએ છીએ”, “લિસ્ટમાં છે”, “જલ્દી થશે.”
પણ વર્ષો વીતી ગયા, નાળુ એવું જ રહ્યું
રસ્તા પરથી પસાર થનાર લોકોને દુર્ગંધ સહન કરવી પડતી, મચ્છરો વધતા, બીમારીઓ ફેલાતી, બાળકો માટે જોખમ બનતું પણ તંત્રને કોઈ ફરક પડતો નહોતો.
એક દિવસ ત્યાં રહેતી એક મહિલાએ હદ પાર થતી જોઈ. ફરી ફરિયાદ કરવી એ હવે તેને બેકાર લાગી. ત્યારે તેણે એક અજીબ નિર્ણય લીધો.
તેણે તંત્રને ફોન કરીને કહ્યું
“મારું બાળક નાળામાં પડી ગયું છે.”
આ શબ્દો બોલાતાં જ, દ્રશ્ય બદલાઈ ગયું.
જ્યાં વર્ષોથી કોઈ આવ્યો ન હતો, ત્યાં થોડા જ સમયમાં ફાયર બ્રિગેડ, પોલીસ, નગરપાલિકાના અધિકારીઓ, સફાઈ કામદારો અને મોટા મશીનો આવી પહોંચ્યા.
સ્થળ પર દોડધામ શરૂ થઈ. પંપથી પાણી કાઢવામાં આવ્યું, મશીનો દ્વારા કચરો બહાર કાઢવામાં આવ્યો, આખો વિસ્તાર કોર્ડન કરવામાં આવ્યો.
માત્ર 3 કલાકમાં, જે નાળુ વર્ષોથી ગંદકીથી ભરેલું હતું તે સંપૂર્ણ રીતે સાફ થઈ ગયુ.
થોડી વારમાં તપાસમાં ખુલ્યું કે બાળક વાસ્તવમાં નાળામાં પડ્યું જ નહોતું. આ એક ખોટી ફરિયાદ હતી.
પરંતુ લોકોમાં ગુસ્સો કરતાં વધુ એક પ્રશ્ન ઊભો થયો
જો આ નાળો વર્ષોથી સાફ થવો જરૂરી હતો,
તો તંત્રએ પહેલા કેમ કંઈ કર્યું નહોતું?
અને એક ખોટી વાતે જ આટલી ઝડપ કેમ આવી?
આ ઘટના એ સાબિત કરે છે કે સમસ્યા સાધનોની નથી, પરંતુ
ઇચ્છાશક્તિની છે.
જ્યાં માનવી જીવનો મુદ્દો જોડાય, ત્યાં તંત્ર સક્રિય બને છે.
પણ જ્યાં લોકો રોજે રોજ તકલીફ ભોગવે છે, ત્યાં ફાઈલો ધૂળ ખાતી રહે છે.
આ એક મહિલાની વાત નથી
આ એક એવી સિસ્ટમની કહાની છે, જે માત્ર દબાણ પડે ત્યારે જ જાગે છે.
#SystemReality #PublicAwareness #ShockingTruth #DrainCleaning #SocialReality #GovernmentAlert #ViralNews #TruthBehindSystem
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો